Pesten en volwassen zijn

Oke, ik weet dat ik alleen nog maar positiviteit wilde delen.. En dat is ook zo! Absoluut! Maar ik moet dit even van me af schrijven en ik heb het vermoeden dat ik niet de enige hier mee ben…

Op de middelbare school begon bij mij het pesten al. Ik was net verhuisd van Lelystad naar de noord oost polder en kende niemand. Ik ging naar een nieuwe middelbare school in Lemmer en was vanaf dag 1 al een buitenbeentje.. Ik was in Lelystad populair op school en had het naar mijn zin. Ik dacht op dezelfde manier in Lemmer door te gaan.. Niet dus. Ik werd gepest omdat ik mij anders kleedde dan de anderen, ik werd gepest omdat ik langer was dan de rest, ik werd gepest omdat ik acne had, ik werd gepest omdat ik al borsten kreeg, ik werd gepest omdat ik al een vrouwelijk lichaam kreeg, ik werd gepest omdat de zon scheen, ik werd gepest omdat de lucht blauw was… Het maakte niet uit, ze moesten mij hebben.

Mijn middelbare school periode was een ware hel voor mij. Nu ik die foto’s zie moet ik er gewoon van huilen. Wat zou ik de Lisette van toen graag een knuffel willen geven! Je kon mij meestal vinden ergens in een hoekje van de trap, of verstopt op de trap bij de kerk aan de overkant van de school. Ik had een paar vrienden op school gelukkig. Samen konden we ons verstoppen van de pesters.. Proberen tenminste.

Vaak werd ik alsnog gepest tijdens de lessen of na de lessen. Ben meerdere keren in elkaar geslagen op school. Zelfs een keer tijdens een school gym dag en er dus overal leraren waren…

Mijn zelfbeeld was tot mijn 12e heel anders dan daarna.. En is nooit meer hetzelfde geweest eigenlijk. Nu ik 29 ben begin ik eindelijk in te zien dat ik wel mooi ben en dat ik wel waardevol ben. Dat heeft dus 17 jaar geduurd!!!! Je ouders die zeggen dat je dik bent en je moet afvallen, je zusje die niet met je gezien wilt worden want je word gepest en zij wil daar niets mee te maken hebben, je vriendjes die je eigenlijk maar voor 1 ding gebruiken en je een nog lager zelfbeeld geven…

Op mijn HBO was het niet heel veel anders… Ik heb gelukkig sinds dag 1 een super lieve vriendin en we zijn nog steeds super goede vriendinnen. Maar ik werd ook daar gepest.

Pesten is alleen anders op die leeftijd.. Het is meer het buitensluiten, je nergens bij betrekken, stiekem achter je rug over je praten, niets met je te maken willen hebben… En waarom… Geen idee..

Maar ook die tijd heb ik overleefd. Van mijn middelbare schooltijd heb ik nog contact met 1 iemand.. En van mijn hbo periode ben ik bevriend met 2 fantastische meiden en heb ik met nog een paar wat contact.

Toch blijf ik worstelen met het maken van vrienden en het pesten. Heb ik ergens boven mijn hoofd een bordje ofzo met pest mij? Je zou denken dat je als volwassene daar toch geen last meer van zou hebben..?

Zelfs door tieners word ik nog steeds gepest! Zo werd ik 3 jaar geleden in mijn gezicht gespuugd door een paar jongens toen ik naar mijn werk aan het fietsen was… Zo maken jongeren regelmatig opmerkingen naar mij, vooral toen ik nog zwaarder was.. En zo word ik nu nog steeds elke dag gepest door de hangjongeren hier bij mijn huisje. Ik spreek ze aan en confronteer ze, iets wat ik vroeger echt niet durfde.. En heb al meerdere keren met de politie gesproken over ze.. Maar toch.. Ik word bang van ze, ik sta te trillen van de spanning en zenuwen als ik ze heb aangesproken. Ik durf dan niet meer naar buiten en ben bang dat ze mijn tuin ofzo gaan vernielen…

Hoe kan ik als volwassen persoon nog steeds gebukt gaan onder de terreur van pesten, zelfs van pubers!!

Zodra ik de financiële middelen weer heb om te sporten wil ik iets als zelfverdediging gaan doen.. Ik denk dat dat me een stuk sterker gaat laten voelen..

Herkennen jullie dit? Pesten vroeger of nu nog steeds?

Oke en nu ga ik lekker met een comfy dekentje en een kop chocomel Frozen kijken…

Het wondertje Scar – in kattenperspectief

2014, het mooiste katje van de wereld is geboren! Tenminste mijn mama zegt dat ik de mooiste ben dus dan zal dat wel waar zijn. Ik was een lief klein pluizenballetje en wou niets liever dan spelen en knuffelen! Dat ik veel te jong was om bij mijn echte moeder weg te gaan dat wist mama niet.. Gelukkig kwam ze daar snel achter en had ik Luna om mij de fijne kneepjes van het kat zijn te leren. Ik was namelijk nog echt piep jong, pas 5 weekjes!

Ik bleek een mannetje te zijn..

Ook had ik een hele leuke verassing voor mama.. Ze dacht namelijk dat ik een meisje was, ze had mij Cara genoemd.. Ook de dierenarts had ik goed voor de gek gehouden! Want omdat ik zo jong was moest ik meerdere keren op controle komen. Dus toen ze mij voor sterilisatie weg had gebracht was ze heel erg verbaasd toen ze een telefoontje van de dierenarts kreeg..

Uhm… Ik weet niet goed hoe ik dit moet zeggen.. Maar Cara is een mannetje.. We zochten naar een baarmoeder maar konden die niet vinden.. Toen dachten we dat er een foutje was gemaakt en dat ze al geopereerd was maar gingen toch maar verder op onderzoek.. Toen kwamen we erachter dat het een mannetje is.. Zijn balletjes zaten alleen aan de binnenkant van zijn buik.. Hij heeft dus nu een heel groot litteken en moet een periode herstellen en rustig blijven..

Haha die had ik mooi voor de gek gehouden!! Wat een sukkels! Een half jaar lang liep ik met een roze strik om..

Nu dus ineens een andere naam.. Scar! Met een stropdas! Ik ben een stoere kerel.

Alles ging helemaal prima en ik vermaakte mij prima met Luna. Samen gingen wij op pad in de wijk in Leeuwarden en konden we heerlijk buiten spelen.

Tot we ineens naar Ermelo gingen verhuizen… Naar een appartement! Dus niet meer naar buiten… Dat was echt vreselijk saai! Gelukkig leerde mama een kerel kennen met een tuin. Daar mochten Luna en ik lekker buiten spelen! Dat was heel erg fijn!

Ik was verdwaald… En was een half jaar kwijt…

Tot ik op een nacht verdwaalde.. Ik wist niet waar ik was en zo belande ik op een boerderij.. Ik kon mijn mama niet meer vinden en vond het maar niets. Het was koud, het was al herfst namelijk. Ik kan helemaal geen muizen vangen dus ik had heel erg honger! Er waren nog meer katten en af en toe werd er wat brokjes neergezet voor ons. Maar ik had heel erg honger! Er waren ook hele nare honden in de buurt, 1 heeft mij een keer heel hard gebeten. Ik had een hele grote wond op mijn buik, die deed me erg veel pijn..

Maanden gingen voorbij.. Waarom komt mama mij niet ophalen? Ik had het zo koud! Het was een vreselijke winter, het was zo koud en er lag zoveel sneeuw. Ik kon me nergens warm bij een houtkachel neerleggen om lekker warm te kunnen slapen.. Mijn vacht viel uit en ik werd grijs…

Langzaam werd het weer mooie weer, het was bijna lente! En ineens hoor ik daar mama heel vaak Scar roepen! Ik ren naar haar toe en knuffel haar. Ooh wat is het fijn om haar te zien! Wat bleek.. Ze heeft mij een half jaar lang elke dag zitten zoeken! Maar ik was 5km ver van huis geraakt! Ze had nooit gedacht dat ik zo ver weg zou gaan.. Ze was bang dat ik gestolen was.. Of misschien zelfs ergens dood zou liggen.. Ze bracht me meteen naar een dierenarts om mijn chip te laten controleren en om mijn wonden te laten bekijken. Ik moest zelfs weer zo’n stom rompertje aan omdat ik zo’n grote wond op mijn buik had! Maar het maakte me niet uit, ik was weer bij mama!

Er was alleen wel wat verandert in dat half jaar… Mama was bij die kerel met een tuin gaan wonen en ze hadden er een katje bij genomen! Neelix de terrorist.. Hij ziet er heel schattig uit en knuffelt heel graag met mama.. Maar wat is hij vreselijk druk en lomp! Luna vindt het ook maar raar dat ik weer terug ben.. Ik ben ook wel iets banger geworden en ben meer op mijn hoede.. Ik vind op uren op schoot liggen nu niet zo fijn meer als eerst.. Maar lig nog steeds wel graag bij mama. Ik volg haar overal waar ze heen gaat want straks raak ik haar weer kwijt!

Alleen naar buiten met een gps tracker voor katten

Ik mocht een hele tijd niet naar buiten.. Uiteindelijk mocht ik samen met Luna en Neelix weer naar buiten. Maar ik moest wel een halsband met tracker om.. Ze had namelijk voor ons alle 3 een gps tracker gekocht van Tractive. Hiermee kan ze ons live volgen op haar telefoon, geluidje af laten spelen op de halsband en kan ze een lichtje aandoen. Zo kan ze mij dus nooit meer kwijt raken! Wel irritant die piep die ze aanzet als ze me probeert te vinden… Maar dat is dan maar zo. Ik merk er gelukkig niet veel van. Hij is wat groot aan mijn halsband maar ik heb er geen last van.

Nu is ze alleen weg bij die kerel en wonen we met z’n 3en samen met mama in een klein huisje in Burgum. Ik ben weer terug in Friesland! Ja ja stiekem ben ik een diepfries hoor! We mogen van mama alleen niet naar buiten.. Er is hier naast de deur een hele grote parkeerplaats en mama vertrouwd mij en Neelix daar niet.. Gelukkig is het hier wel heel fijn, ik kan hier heerlijk chillen in mijn hangmatje tegen de verwarming en mama is de hele dag bij ons!

Hier nog een mooie collectie van mijn perfecte katten leventje! Ik ben misschien niet de slimste.. Maar wel de mooiste! Althans volgens mama dan..

Fijne dierendag allemaal! Ik krijg straks weer lekker vers vlees van mama! En daarna katten tv kijken want dat heeft mama ontdekt en vind ik heel leuk! Vogels jagen op tv!

Harry Potter expositie in Utrecht

Iedereen die mij kent weet dat ik een grote Harry Potter fan ben, fan is eigenlijk zelfs licht uitgedrukt.. Ik heb alle boeken ontelbare keren gelezen en ken de films woord voor woord meepraten.. Daarnaast een leuke collectie al met sieraden en items zoals een wand, snitch, time-turner en een aantal funko’s. Dus toen ik hoorde dat een expositie van Harry Potter naar Nederland zou komen was ik dol enthausiast!! En vandaag kon ik er eindelijk heen! Vandaag dus een verslag van mijn dag als Harry Potter fan ipv als cwp topper!

Waarschuwing.. Ik ga jullie volspammen met foto’s en gejubel over Harry Potter!

De dag begon met een leuk autoritje naar Utrecht, want daar is de expositie. We waren wat vroeg (tijdslot) maar mochten toch al naar binnen. In de rij vroegen ze ons of we op de foto wilden. Natuurlijk! Met house sjaal en met wand natuurlijk!

Na dit foto moment gingen we naar binnen en was er eerst een sorting ceremony (sorry voor alle Engelse termen.. Ben ik gewend in Harry Potter en vind ik mooier..). Hier keek ik heel erg naar uit want hier had ik al over gelezen. Er konden alleen maar een paar meedoen aan de ceremony en als eerste werd er een kind gekozen. Toen was ik al bang dat ik niet gekozen zou worden. Maar als tweede werd ik gekozen! Heel erg bijzonder en leuke ervaring!

Daarna was er een ruimte waar er een video werd afgespeelt en waarna we doorliepen naar de Hogwarts Express. Wat indrukwekkend was die om te zien! Dit beloofde een geweldige dag te worden had ik al door!

Gryffindor Common Room

Even logeren in de Gryffindor Common Room! Nadat ik in Gryffindor gesorteerd was vond ik het natuurlijk helemaal leuk om hier rond te lopen. Eerst natuurlijk langs de Fat Lady en daarna konden we alles bekijken. Het bijzondere aan deze expositie is dat er overal items op display staan die ook daadwerkelijk in de films zijn gebruikt of gedragen! Al de details op de kostuums en de accessoires. Bijvoorbeeld de howler uit film 2 of de Marauders Map.

Classes and teachers

In het volgende gedeelte van de expositie waren de leraren en lessen. Al die boeken en items waren erg leuk om te zien! We begonnen bij waarzeggen en plantkunde, bij plantkunde konden we Mandrake’s “verpotten”.

Wat een kabaal! Maar wel heel erg gaaf! De details er van waren heel bijzonder. Ook alle gewaden, boeken en potions waren mooi om te zien. Want we kwamen daarna bij potions, het kantoor van Umbridge en daarna Defence against the dark arts. Hier was bijvoorbeeld de enge clown/boggart te zien uit de derde film.

Quidditch

Na al die lessen lekker wat sporten, hier waren alle items en outfits van quidditch (zwerkbal) te zien. Zoals bijvoorbeeld de bezems en de wedstrijd uniformen. Ook kon je zelf uitproberen met een quaffle te gooien.

Forbidden forest en Hagrids hut

Na quidditch door naar het forbidden forest, hier was het erg donker dus lastig om foto’s te maken. Hier waren bijvoorbeeld centaurs te zien, Aragog de grote spin en de hungarian horntail. Ook was de beul te zien en Buckbeak te zien de Hippogriff. Daarna een kijkje binnen in Hagrids hut. DIt was heel bijzonder, in de films zie je de verhouding/schaal niet heel erg maar nu wel. Hele grote meubels en het kostuum van Hagrid. Een lekkere GROTE luie stoel om uit te proberen. Die had ik wel mee naar huis willen nemen!

Dark arts

De volgende ruimte was vol met alle dingen die met de dark arts, Voldemort en de Death Eaters te maken hadden. Wel erg leuk en schattig om het kostuum te zien van Harry Potter van film 1, echt nog een klein jongetje was het toen! Ook was er een Dementor, deze bewoog wat door een blower en was best creepy om te zien. Er waren bliksem lichten als special effect. Helaas waren sommige gedeeltes te donker voor mooie foto’s/film. Zoals bijvoorbeeld de Dementor.  Er mag ook geen flits gebruikt worden namelijk..

De gang/entree grote hal

Tussen de dark arts en de grote hal in was nog een ruimte met de borden met regels die Umbridge allemaal had ingesteld. Ook hingen hier de vlaggen van de huizen en het zwaard van Gryffindor.

De grote hal / Yule ball /  Zonko

Alweer de laatste ruimte! Als je tot hier bent gekomen met lezen dan ben je of net zo’n Harry Potter gek als ik of gewoon gek xD Maar de laatste ruimte was erg leuk om te zien! Er was zoveel te zien namelijk, de triwizard tournament cup, Rita Skeeters boek over Dumbledore, de outfits en objecten van het Yule ball, Zonko producten, Fawkes de phoenix en Dobby!

Helaas was de expositie hier na alweer voorbij! We zijn nog wel even door de shop gegaan, deze hadden we wat groter en uitgebreider verwacht. Maar dit viel wat tegen. Wel hadden ze de Marauders Map die ik al heel erg lang wilde hebben voor mijn verzameling! Dus die is mee gegaan!

Zijn jullie geweest of gaan jullie? Ben erg benieuwd wat jullie er van vinden! Ik vond het in ieder geval te gek! Nu lekker op de bank dit blog aan het typen met op de achtergrond Harry Potter op de tv. Lekker even nagenieten!

Herstart…

Ja daar ga ik weer… Ben al vanaf januari met cwp bezig op stap 4, maar ik krijg de draai niet te pakken. Ik heb in de afgelopen weken steeds geschommeld op de weegschaal, beetje er af.. Beetje er weer bij.. Weer er af.. En weer erbij…

Vorige week heb ik met mijn coaches gesprek gehad over hoe nu verder. Mijn hart was voor zoveelste keer gebroken en ik wil gewoon mezelf weer goed voelen. Toen afgesproken dat ik stap 4 even een week streng zou gaan doen. Dit lukte me alleen niet echt afgelopen week.. Bepaalde periode van de maand en voelde me wat down. Dus drama!

Dus besloten dat ik stap 1 ga doen, ik ga weer even knallen. Ik wil me weer sterk en fijn met mezelf voelen. Ik wil me sexy voelen en weer kunnen dragen wat ik wil. Die mannen laten zien wat ze missen!

Afgelopen paar dagen me alleen wel wat laten gaan.. Onder het motto van afscheid nemen.. Dom! Maar ga vandaag even het huis door en alles qua eten enzo verzamelen. Gaat allemaal weg zodat ik dinsdag met een frisse start kan gaan beginnen!

I can do this! Straks weer sexy in mijn mooie jurken!

 

 

I’m a power woman!

Oke ik ben deze week “maar” 0,1kg afgevallen.. MAAR!!! Niks om me down over te voelen want ik heb deze week andere overwinningen gehad waar ik driedubbel zo trots op ben!

De reden dat ik niet zoveel ben afgevallen deze week..? Ik denk dat de 4 (en een half? ja zoiets..) wijn de schuldige zijn. Ze waren ook zo overtuigend! Of was Maaike dat misschien? 😉 Al met al heb ik genoten, voor het eerst sinds tijden weer eens uit gegaan en daar heb ik ook verdiend van genoten. Heel gezellig gehad en iets later gemaakt dan van te voren gedacht.. Gelukkig was daar de zondag om uit te brakken!

Ook overwinning op mezelf, ik laat me niet gek maken door mannen. Lol ik niet? Ja ik weet het.. Zeg ik heel stoer! Is nog enigzins werk aan de winkel, but work in progress.. Voor nu ben ik wel trots. Ik kies voor mezelf. Als de kerel dat ook kiest dan weet hij me te vinden 😛

Verder nog paar persoonlijke overwinningen deze week gehad en daar ben ik trots op. Dus qua gewicht misschien deze week een wat mindere week (maar he, er af is er af!) maar op persoonlijk gebied een dikke win! Volgende week misschien wel op beide gebieden een win? Dat zou leuk zijn!

Hier nog wat power inspiratie voor als je de power woman in jezelf zoekt 😉

Help, ik ben verslaafd!

 

Oke, dat klinkt misschien dramatischer dan dat het daadwerkelijk is. Jullie hoeven je geen zorgen te maken, ik loop niet bij de aa en type dit bericht ook niet vanuit een afkickkliniek. Ik wil het alleen eens even hebben met jullie over het puntje verslaving. 

Roken, drugs, drank en eten?

Oke, stel.. Je hebt het grootste gedeelte van je leven gerookt. Zo gezellig in de pauze op school en stiekem ook wel een beetje stoer. Later op het werk, eindelijk even achter je bureau weg en met collega’s een “frisse” neus halen. Maar dan kom je erachter dat het eigenlijk toch wel duur is en dat het niet zo gezond is. Je conditie gaat achteruit en je voelt je wat minder fit. Dus wil je stoppen met roken. Eerst ga je wat minderen, van een pakje per dag naar nog maar een paar sigaretten. Het is alleen wel zwaar, want je bent net gedumpt door die kerel waar je smoorverliefd op bent. Dus phoe, oke deze dag nog even een paar meer. Ik ben zo gestresst! Morgen ga ik echt minderen! Dan rook ik er morgen minder dan ik zou roken, dan compenseert dat weer met die meer sigaretten van vandaag. Maar ook die dag word je wakker met nog steeds een gebroken hart, er is stress op je werk en er komt een brief van de belastingdienst of je even een paar honderd euro kunt terugbetalen. En daar gaan weer een paar sigaretten…

Nu heb ik nog nooit in mijn leven gerookt, maar ik kan het me wel voorstellen hoe het zou zijn. Maar wat nou als je in het bovenstaande verhaaltje het woord roken vervangt door eten.. En sigaretten door bijvoorbeeld donuts of chocolade.. Dan is dat eigenlijk nog niet zo heel anders als roken. Voor veel mensen (mijzelf meegeteld) is eten namelijk net zo goed een verslaving. Als ik gestresst of down ben dan “helpt” een donut en of reep chocolade om mij te laten genieten even. Het probleem zit hem alleen in dat laatste woord. Even. Want op het moment geniet ik er heel erg van, ik voel me super klote maar als ik dan een bakje met donuts heb en die op eet dan “verwen” ik mezelf even. Ik “verdien” dan even wat lekkers. Troostvoedsel.

Het verschil/probleem

Het grote verschil tussen een verslaving aan nicotine, drugs, alcohol en eten is dat er voor de eerste 3 veel hulpmiddelen, begrip en support is. Voor een eetverslaving is dat er niet. Het is juist een heel moeilijk punt want steeds maar weer word weggedrukt. Vertellen dat je een drugsverslaving hebt is een hele grote stap. Maar vaak weet je omgeving er wel van af en er kan dan hulp gezocht worden.

syringe1Maar wat nou als je een eetverslaving hebt? Want ik denk niet dat er veel mensen zijn die weten dat ik in het afgelopen jaar heel wat donuts heb weg zitten eten omdat ik mij zo down voelde.. En dan was ik niet eens depressief, die tijd heb ik gehad en ben ik door professionele hulp doorheen gekomen. Maar toch, net als bij roken, op een moment van “zwakte” is eten voor mij een makkelijke “vriend.

Voor de andere verslavingen zijn ook hulpmiddelen, pleisters, kauwgom of bijvoorbeeld medicatie. Voor eten is dit niet zo makkelijk. Ook is er steeds meer en meer begrip voor de andere verslavingen en is het krijgen van hulp daar ook meer beschikbaar. Wie kent er niet iemand (of veel..) die verslaafd zijn aan roken?

Het andere verschil tussen een eetverslaving en bijvoorbeeld verslaafd zijn aan roken is hoe de media er mee om gaat. Op de pakjes sigaretten en overal waar het over sigaretten gaat zie je hoe slecht het is voor de mens. Kreten en plaatjes van hoe dood je er wel niet van kunt gaan. Maar wat met eten dan? Ik zie namelijk nog steeds overal reclame voor de donuts bijvoorbeeld.. Maar ondertussen lees je wel overal dat je dunner en fitter moet worden, dat overgewicht zo slecht is maar vooral dat het lelijk is.

Overal waar ik kom word ik verleid met eten wat ik beter niet kan hebben. Nu ligt bijvoorbeeld Pasen om de hoek en in elke winkel liggen de paashazen en eieren me al weer te roepen. De reclames overal tonen de heerlijke chocolade weer..

Hoe moet het dan?

Ja dat is een goede vraag, als ik dat toch eens wist.. De aanpak zoals bijvoorbeeld voor roken gaat hier niet werken. Op een pakje donuts een foto zetten van een hart vol met vet bijvoorbeeld? Nee dat lijkt me niet de oplossing. Wat ik denk wat gaat werken is dat er van kinds af aan meer openheid over gezond en ongezond eten is. En dat er meer promotie voor gezonde dingen moet komen. Dat gezonde producten goedkoper moeten gemaakt worden en bijvoorbeeld de ongezonde dingen wat duurder. Maar dat zijn gewoon een paar ideetjes die ik nu even snel op mijn toetsenbord ram.

Het punt is, eetverslaving is net zo gevaarlijk en aanwezig als andere verslavingen. Als er meer openheid, begrip en hulp voor zou zijn dan gaat het denk ik al een stukje beter.

Ik heb gelukkig fantastische support van mijn consulenten, die mij gelukkig regelmatig even een schop onder de kont geven en mij kritisch naar mijn keuzes laat kijken. “Waarom heb je die sushi gegeten..?”

Morgen weer wegen en ik blijf verder vechten tegen deze verslaving. If I can do it, so can you! You’re not alone! Dramatisch beginnen, dramatisch eindigen 😉

Back on plan! Yes I can!

Yes! I can do this! Ben in afgelopen week 2 kilo afgevallen!! Het was niet makkelijk en paar missers maar ben trots op mezelf. Bijna elke dag naar en van mijn werk gefietst en daarnaast paar keer een half uur op de hometrainer en stuk gewandeld het weekend.

Het begon alleen niet zo makkelijk, namelijk met VALENTIJNSDAG… Voor mij ieder jaar weer een klote dag, alsof single zijn nog niet klote genoeg is.. En ik de hopeloze romanticus wil graag eens een echte Valentijnsdag vieren.. Maar ik heb gelukkig een fantastische vriendin, want zij weet mij altijd op te vrolijken en had een super lieve kaart gestuurd! En mezelf maar verteld dat volgend jaar de kerel veel geluk mag hebben met zo’n sexy en romantische vriendin als ik 😉

De rest van de week goed op eten gelet en in de avond op de hometrainer. Alleen vrijdagavond wat sushi gehad, in de supermarkt kon ik zo’n bakje niet weerstaan.. En wat dadels.. Dacht dat ik met dadels niet zo ongezond bezig was, maar toch wel helaas.. Ook hoorde ik vandaag van mijn consulent dat ik beter geen surimi kan nemen nog, zit veel koolhydraten en zout in. Dus helaas die ook maar laten liggen. Zaterdag ook lekker een stuk gewandeld met een vriendin en haar zoontje. Was heerlijk weer en zo heerlijk wat kcal verbrand!

schermafbeelding-2017-02-15-om-23-39-20

Verder nog wat gekloot gehad Afslank Ringen, die stelletje oplichters hadden mijn foto gebruikt om hun product te promoten! Na hun daar op aan te spreken verwijderden ze alle reacties en blokkeerden ze mij en mensen die er op gereageerd hadden. Tot de dag van vandaag geen reactie gekregen van die oplichters.

Advies gevraagd, maar ik kan er weinig tegen doen omdat de foto op Facebook heeft gestaan. Dus iedereen binnen Facebook mag de foto eigenlijk gebruiken. Ik kan alleen op portretrecht aanspraak maken. Daar kan je schadevergoeding voor krijgen, maar de kosten die je uiteindelijk ermee maakt zijn meer dan wat het opbrengt.. 😦 Dus allemaal scherp blijven of jullie mijn foto’s zien en zorg dat je je eigen foto watermerkt met bijvoorbeeld #CWP zodat ze het niet kunnen promoten als resultaten van hun dieet/product.

Ik ga deze week weer goed verder, lekker extra bewegen en nog iets beter op mijn eten letten dus. Ook iets beter afwegen, nam soms iets teveel kip.. Ik mag 125gram kip maar nam soms wel 250.. Is “maar” kip, maar niet volgens plan. Dus ga daar ook nog maar even op letten.

Nog even wat advies van Harley Quinn 😉

img_0248

img_0255